این مقالهدر راستای آسیبشناسی جریان روایتگرا در تفسیر و فهم قران به بررسی مسألة حجیت ظواهر قرآن و دیدگاه روایتگرایان شیعه و سنی پیرامون آن پرداخته و تقریری نو از ادلة آنان در انکار حجیت ظواهر ارائه مینماید. در این تقریر، ادلة روایتگرایان در سه محور خطاب قرآن، زبان قرآن و دلالت قرآن مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. به لحاظ خطاب قرآن، مدعای اختصاصی بودن خطاب، به لحاظ زبان قرآن، مدعای پیچیدگی و تشابه زبان، و به لحاظ دلالت قرآن، مدعای ظنی و نامعتبر بودن دلالت از سوی آنان با مناقشات و تأملات جدی مواجه است.
